Terug naar inspiratiemail / Archief
Na een "lege" zomer is dit najaar mijn agenda behoorlijk druk en VOL met allerlei (interessante!) aktiviteiten.
In september heb ik mee gedaan aan 2x twee livedagen van de cursus Dierencommunicatie bij Mieke Zomer op de Zomerhof in Bathmen, nabij Deventer. Mieke is bekend van haar colums over dieren in de Paravisie die ze al jarenlang verzorgt.
Het was voor mij een herhaling van een eerdere cursus elders zo'n 10 jaar geleden. Ik had de Zomerhof voor de maand juli als 'vakantie bestemming' gepland. Maar dat ging van hun kant onverwacht niet door.
Het weer deze septemberdagen was overigens net zo zonnig met temperaturen van eveneens 27 á 28 graden, maar in deze periode van t jaar veel beter uit te houden.
Ik logeerde in een B&B en heb een paar keer gezellig in Deventer op het terras gezeten voor een hapje en een drankje, hele leuke en fotogenieke stad.
Vrolijk Deventer
"Tante Truus"....
Ik heb niets nieuws gehoord maar het was weer heel fijn om met gelijkgestemden in een live omgeving te zijn én intuïtief te oefenen.
Dierencommunicatie komt erg overeen met wat je doet als je mediamiek contact maakt met een Overledene, mij dus niet vreemd. En opnieuw verrassend dat de informatie die je doorkrijgt zo 'spot on' en voor 80 á 90% kloppend is.
Wat niet wegneemt dat 'Tante Truus' toch regelmatig om de hoek kwam kijken met haar faalangst bibbers "of je het wel goed doet, of het wel klopt wat je oppikt en je het niet allemaal zelf zit te verzinnen" etcetera.
Ik hoor dit steeds van alle mede-cursisten terug, of het nu om Mediumschap of om Dierencommunicatie gaat, blijkbaar hoort dit erbij. Ook al leert de ervaring dat het wél telkens klopt, herhaalt die "plankenkoorts" zich iedere keer weer bij elk nieuw contact dat je legt, met mens of dier.
Zelfs mijn Mediumdocent geeft aan dat dit bij ervaren mediums ook nog altijd het geval kan zijn en dat hij zíjn kritische stem dan 'Ome Joop' noemt.
Welk gezicht heeft jóuw 'Truus' of 'Ome Joop' ?
Mieke Zomer gaf de tip om deze kritische stem op een driewieler te zetten en uit te nodigen om even te gaan 'spelen', terwijl Jij je intüitive werk aan t doen bent.
Bij mijn Mediumschap Opleiding wordt deze stem voorgesteld als een ongewenste bijrijder die de chauffeur afleidt met zijn geklets.
En luidt het advies om deze stem een Naam te geven en vriendelijk (!) te vragen achter in de bus plaats te nemen. NIET geïrriteerd wegsturen, maar liefdevol uitnodigen een andere plek in te nemen.
MIJ helpt dit en ik vind 'Truus' gevoelsmatig wel een toepasselijke naam.... zonder overigens iemand voor t hoofd te willen stoten die toevallig Truus heet.....
Toeval bestaat niet
Afgelopen week had ik de tweede sessie natuurcoaching van het traject van 6x met een hele intuïtieve en spiritueel ingestelde klant. Dit is heerlijk "werken" want je verstaat elkaars taal en hebt aan een half woord genoeg.
"Toevallig" was deze keer bij haar ook het thema 'Belemmeringen loslaten' aan de orde en zijn we middels tekenen en natuurspiegeling hiermee aan de slag gegaan.
Waarbij de tip om hetgeen je graag los wilt laten een Naam te geven, ook voor haar heel bruikbaar bleek. Het maakt het speelser en lichter en veel minder beladen hierdoor.
Onze route door de natuur sloot hier perfect op aan via een Brug, die de overgang markeert tussen 'oud' en 'nieuw' en een Poort met daarop 'Eigen weg', die een opening biedt naar nieuwe mogelijlkheden.
En onderweg, tussen brug en poort, zagen we ook nog eens het bijzondere beeld van een donkerblauwe leunstoel die zomaar 'los' in de natuur stond en uitnodigde om te ZIJN. Of wellicht om háár "Truus" te laten relaxen en zich eens even nergens mee te bemoeien....
Spiegelingen op ons coachingspad
Over loslaten gesproken
Het valt me op, zoals ieder jaar rond deze tijd, dat je in de Hefstperiode allerlei mailberichten krijgt die gaan over loslaten. Aanhakend bij de spiegel van de natuur waarbij in dit seizoen de bomen hun bladeren laten vallen.
Het is in mijn optiek echter een misvatting dat loslaten iets is wat je 'dóet'. In ieder geval niet 'zomaar even', want dan had je het al lang gedaan ook al heb je ergens last van.
Loslaten van Iets of iemand, een persoon, situatie of patroon, is géén werkwoord maar een proces dat bestaat uit verschillende stappen die allemaal even belangrijk zijn om aandacht aan te geven en er de tijd voor te nemen.
Een mooie metafoor vind ik die van de hand die een steentje omklemt. Op het moment dat je besluit om in beweging te komen en het niet meer bewust vasthoudt, valt het vanzelf naar beneneden en laat het jóu los!
Zie het stappenplan overzicht in de bijlage.
In liefde loslaten....
Natuurlijk geldt dit voor ons Allemaal dat er dingen zijn die je liever niet meer bij je draagt, die je eerder hebben gediend en nu niet meer.
Als het hierbij om patronen gaat, zijn het veelal (overlevings)mechanismes die je al vroeg in je kindertijd hebt ontwikkeld en die je destijds op een bepaalde manier bescherming boden.
Maar we zijn nu geen kind meer, ook al heeft ieder van ons een innerlijk kind dat nog last kan hebben van opgeslagen emotionele blessures. Zoals je als chauffeur de storende bijrijder kunt verzoeken om achter in de bus plaats te nemen, kun je nu als Volwassene je innerlijk kind gerust stellen en bemoedigen en zelf het stuur / de regie overnemen.
Bij iedere loslaatstap is Mildheid naar jeZelf essentieel. Geef jezelf de tijd en de ruimte om ermee te "spelen" en "geniet" van het proces.
Ik wens je een mooie Herfst met veel loslaat PLEZIER!!
Met een hele warme Hartegroet,
Mirjam
