Spiegeling School voor Intuïtieve Natuurcoaching

Weblog

31jan

Hoe zit het met jou en je Zelfgevoel?
Heb je vertrouwen in jezelf en de dingen die  je doet, in de beslissingen die je neemt of ben je een "eeuwige" twijfelkont?
Sta je achter je besluit of ben je een grote weifelaar?


Voor 2017 heb ik een tarot Jaarlegging gedaan: de Jaarkaart Overgave in het midden en per maand 12 kaarten blind daaromheen. Toen ik deze een voor een omdraaide was de eerste kaart voor de maand januari 'twijfel'.
Daar moest ik wel even van zuchten want twijfelen is juist iets waar ik heel graag vanaf wil. Ik heb er al mijn hele leven last van, maar gelukkig wordt het in de loop der jaren steeds minder. En kom ik er gaandeweg achter dat deze 'vooruitgang' vooral veel te maken heeft met beter in contact zijn met mijn gevoel en daar op (durven) vertrouwen.

Ik heb de definitie van 'twijfelen' op Internet opgezocht en kwam daar een uitleg tegen die eveneens over het woord 'weifelen' gaat; beide termen zijn met elkaar verwant. 

Twijfelen en weifelen drukken allebei uit dat er geaarzeld wordt, dat iemand besluiteloos is. Beide termen worden vaak door elkaar gebruikt. Het verschil is minimaal en in de praktijk komt het op hetzelfde neer. In de meeste contexten zijn weifelen en twijfelen allebei mogelijk, al bestaat er wel een nuanceverschil.

Weifelen is verwant aan het werkwoord wuiven; het betekent zoiets als 'heen en weer bewegen tussen twee (of meer) mogelijkheden.

Weifelen heeft vooral de betekenis van aarzelen, 'dubben of je iets wel of niet zult doen'  en past in zinnen als:  'de atleet weifelde even, maar schreef zich toch in voor de wedstrijd of:' 'hij weifelde bijna een halve minuut voor hij antwoord gaf, maar deed ten slotte toch z'n mond open'.

Twijfelen is afgeleid van het telwoord twee en duidt op een innerlijke tweestrijd: of het een, of het ander. Twijfelen wordt gebruikt in keuzesituaties en heeft vooral de betekenis van 'niet weten wat te doen of welk alternatief te kiezen'.  Ook: iets niet zeker weten. Bijvoorbeeld: 'Ik twijfel tussen de Samsung en de Apple' of 'Ik twijfel over de juiste schrijfwijze van przewalskipaard',  'Ik twijfel aan  zijn goede bedoelingen.' 

Ik herken beide definities en gebruik ze door elkaar heen.
Zoals je in mijn blog 'Gemiste kans' kunt lezen had de juiste beslissing nemen vroeger voor mij de lading van leven op dood.
Dat is er in de loop van de tijd gelukkig wel afgegaan. Het maakte in mijn geval vooral dat ik achteráf vaak twijfelde of ik het wel goed had gedaan. Het heeft voor mij veel met onzekerheid te maken en angst om het fout te doen.

Had ik maar, als ik maar....
In mijn jonge jaren stond ik in mijn vriendenkring bekend als "Mirjam had ik maar, als ik maar".
In mijn hoofd speelde ná een besluit, steeds de film af 'wat er gebeurd zou zijn als...." ik wel of niet die bepaalde keuze had gemaakt. Want dan had mijn leven een heel andere wending genomen!

Omdat ik geen goed contact had met mijn diepere gevoel wat ik zélf nu echt wilde, was ik makkelijk beïnvloedbaar en ging vaak (te) snel mee met de mening of het advies van anderen. Mijn vader heeft in die zin wel een stempel op mijn leven gedrukt.
Ik wist bijvoorbeeld zeker dat ik naar Utrecht wilde om te studeren, het leek mij een fantastische stad om op kamers te gaan, maar ik wist alleen niet wát.
Zelf dacht ik aan psychologie maar daar hadden mijn ouders niet veel mee op. Het advies van mijn vader, die zelf meester in de rechten was, was om rechten te gaan studeren "want daar kon je alle kanten mee op".
Ik wist eigenlijk al metéén dat dat niets voor mij was, maar ik wilde zó graag naar Utrecht en had geen alternatief dus heb ik impulsief de sprong gewaagd, waar ik na een maand al grote spijt van had: Had ik dat maar niet gedaan.....

Die rechtenstudie bleek inderdaad helemaal NIETS voor mij!

Ik viel erg uit de toon tussen de Koorballen en rechten'trutjes' met mijn henna haren, paarse jas en dito schoenen.
Mijn medestudenten zagen er standaard uit alsof ze naar een bruiloft gingen en ik liep daar als een verdwaalde hippy tussen.
In de introductiedagen voor nieuwe studenten had ik leuke lui leren kennen maar die gingen sociologie of psychologie studeren. Ze zaten in hetzelfde gebouw. Met de lift moest ik één etage hoger zijn en dan zag ik mijn soortgenoten met pijn in het hart in hun vale spijkerbroek gezellig met elkaar staan keuvelen en ik steeg door naar de ballenafdeling.

Mijn studententijd in Utrecht kenmerkte zich door grote eenzaamheid en het gevoel er niet bij te horen. Wat inderdaad ook zo was
Na een half jaar ploeteren, inhoudelijk was de rechtenstudie ook helemaal niets voor mij al is er een goede advocaat aan mij verloren gegaan, ben ik overgestapt naar de Sociale Academie. Dat was een compromis: toch iets sociaals maar geen universitaire studie meer.
Want zoals het vak economie mij opbrak, zag ik mijzelf ook geen ster zijn in statistiek, gezien mijn chronische onvoldoendes voor wiskunde op de Middelbare School.

De Sociale Academie heb ik met grote moeite afgemaakt. Ik vond het een waardelóze studie en had niet het gevoel dat ik daar nu echt iets had geleerd. Eindeloze en oeverloze discussies, geen fatsoenlijke boeken maar een overdosis aan stencils waar je je hele huis mee kon behangen en veel 'a-sociale' reakties, ook van docenten.
Ik zag mijzelf aan het eind van die 4 jaar geen cliënten met problemen helpen en van mijn afgestudeerde "collega's" had ik ook geen hoge pet op. Ik zou zeker niet naar hen toegaan als ik met iets zat!
Ik heb me jarenlang geschaamd voor het feit dat ik een "studie" maatschappelijk werk had gevolgd en verontschuldigde mij steevastal  bij voorbaat dat ik op de Sociale Academie had gezeten als mensen vroegen wat voor "opleiding" ik had gedaan.

Pas járen later, met het leven als leerschool, had ik het gevoel dat ik wat te bieden had op hulpverleningsgebied en heb ik wat banen in die richting gehad. En nu ben ik (natuur)coach en schrijf ondermeer deze blogs om anderen te laten delen in mijn opgedane wijsheid en levenservaring die ik graag doorgeef.

Kiezen
Toen ik járen geleden naar een lezing ging over keuzes maken, stelde ik de vraag wat ik het beste kon doen, of ik voor situatie A of B moest kiezen en hoe ik daar achter kwam. Het maalde al weken rond in mijn hoofd en ik kwam er maar niet uit.
De bekende Amerikaanse voorgangster gaf slechts als antwoord 'just do it'. Ik voelde me enorm bekocht, had ik hier nu €25 voor betaald om zo'n antwoord terug te krijgen?!
De vriendin die mij had uitgenodigd met haar mee te gaan, wist echter de diepere bedoeling van dit antwoord uit te leggen: het maakt in feite niet uit welke keuze je maakt want er is geen goede of foute keuze, er is alleen ervaring!

Ik moet eerlijk zeggen dat het enige tijd heeft geduurd, wel een paar jaar zelfs, voordat ik deze uitleg begreep én er vrede mee had. In eerste instantie vond ik het een 'dood doener' waar ik helemaal niets aan had in mijn beleving.
De opmerking kreeg pas veel later betekenis omdat ik toen inmiddels het overzicht plus de ervaring had dat zogenaamde 'foute keuzes' achteraf vaak heel juist waren gebleken en me inderdaad een ervaring hadden gegeven waar ik innerlijk rijker van was geworden en die ik niet had willen missen.

Sindsdien is het 'had ik maar, als ik maar....' gevoel zo goed als verdwenen; ik hoor het mezelf eigenlijk nooit meer zeggen.
En het is ook al jaren niet meer mijn bijnaam!

Hoe zit het bij jou met de keuzes en besluiten in je leven?
Wie of wat speelt een rol bij je besluitvorming of de keuze die je maakt?
Wat hebben de zogenaamde 'foute' keuzes je aan ervaring(en) gebracht die je - achteraf bezien - niet had willen missen?
En die wellicht een 'transformatie' hebben betekend op je levenspad?

Voel je vrij om op deze blog te reageren en je ervaring te delen!


Mirjam

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

23jan

Herken je dat: mensen die zichzelf heel spiritueel vinden, maar die nergens op aanspreekbaar zijn en alles buiten zichzelf leggen en naar je terugspelen?

Ik heb het inmiddels al een aantal keren meegemaakt en ben er super allergisch voor. Het doet me denken aan de houding die in de jaren '80 op de Sociale Academie heerste: 'Hoe laat is het?' 'Wat denk je er zelf van?!'.

Daar knapte ik destijds al behoorlijk op af.
Evenals op het feit dat mede-studenten én docenten op wat dan een "Sociale" Academie heet, zich juist vaak heel a-sociaal opstelden! Ditzelfde ervaar ik regelmatig bij mensen die de mond vol hebben van spiritualiteit maar dit zelf niet 'leven'.

Onder het mom van spiritualiteit kun je alles recht breien wat krom is heb ik al vaker gemerkt en dan voorál naar jezelf toe.
Het ergste daarbij vind ik de starheid die aan de dag wordt gelegd en het blind zijn voor eigen aandeel en steeds alles bij jóu terugleggen als je aangeeft iets niet prettig te vinden, met reakties als: 'dat mag jij vinden' of 'waarom raakt het je, wat spiegelt dit van jou' en dergelijke teksten.

Dit soort mensen met hun reakties halen echt het bloed onder mijn nagels vandaan en begrijpen doe ik er niets van.
Hoe kán het dat iemand die zichzelf zo spiritueel vindt en het alsmaar heeft over 'eigen verantwoordelijkheid' niet bereid is om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor eigen gedrag?  
Daar kan ik met mijn pet niet bij!  En dit maak ik júist vaak mee in zogeheten 'spirituele kringen'.

Het is het 'Sociale Academie' effect van steevast de bal terugspelen, maar geen antwoord geven op de vraag en zelf buiten schot blijven.
Dat is dan nog tot dááraantoe, maar als je dan 'spiritueel werker' of coach bent (of jezelf zo noemt), verwacht ik toch een andere houding. Zeker van mensen die jóu willen leren hoe je het beste op jeZelf kunt vertrouwen!

Ik heb dit recentelijk weer eens meegemaakt bij iemand die een workshop over dit thema gaf (op jezelf vertrouwen) en die ik als onzuiver ervaarde in haar reakties.
In plaats van de workshop te volgen ben ik afgehaakt en heb het contact dat voor mij niet goed voelde verbroken.

Het speciale is dat ik juist daardóór, door op meZelf te vertrouwen en niet mee te gaan in de onzuivere en starre houding van de begeleidster, een enórme Krachtboost heb gekregen doordat ik trouw aan mezelf en mijn eigen gevoel ben gebleven!
Sindsdien stroomt de energie aan alle kanten. Ik vraag me ten zeerste af of de betreffende workshop wel hetzelfde indringende resultaat zou hebben gehad.....

Deze ervaring maakt dat ik er steeds méér van terugkom om de "Wijsheid" bij een ander te halen of via een aktiviteit onder begeleiding van een externe "deskundige".

Het gaat er vooral om hoe ik ZELF, vanuit eigen Kracht en van binnenuit, bij mijn EIGEN Wijsheid kan komen.
Dat heeft deze situatie mij heel duidelijk laten ervaren en dáárin zit voor mij ook de Winst.

Het is dé ultieme uitdaging om te vertrouwen op je eigen inzicht en deskundigheid ervaar ik steeds vaker, wát de buitenwereld ook zegt of doet, of hoe die je probeert te overtuigen van eigen gelijk.
In feite weet je diep van binnen zelf alles al, de kunst is om daar bij te komen als je daar geen (voldoende) contact mee voelt. 

Daar kan de natuur je bij helpen! 
Het fijne aan de natuur is dat die altijd zuiver en puur is, niet uit is op winstbejag, machtstrijd of manipulatie, of mensen in een bepaalde richting willen duwen.

De natuur IS en oordeelt niet, heeft geen kritiek of commentaar en speelt niets onzuiver naar je terug.
De natuur nodigt je IN STILTE uit om te putten uit haar intrinsieke oeroude Wijsheid en je daardoor te laten spiegelen.
Het "enige" wat je nodig hebt is de bereidheid om in de spiegel van de Natuur te kijken.

Probeer het eens uit: ga met een vraag die in je leeft de natuur in en laat je verrassen door alles wat je opvalt aan beelden, geluiden, gevoelens, symbolen die onderweg spontaan op je pad komen (letterlijk en figuurlijk) en ervaar wat je daarbij beleeft.

De kunst is om dit vanuit je Hart en een plek van Innerlijke Stilte te doen en uit je Hoofd te blijven, je gedachten en verwachtingen los te laten en nergens iets van te vinden, maar vooral te ervaren.

Wat laat de natuur je zien of beleven?
Wat wordt er bij je geraakt?
Krijg je een antwoord of inzicht of een fysieke sensatie?
Komen er associaties of herinneringen boven, emoties misschien?


De natuur speelt alleen maar iets naar je terug door je te spiegelen en je bewust te maken van wat er al in je leeft aan kennis en wijsheid. Of roept wellicht vragen bij je op, waarbij je wel graag gecoached zou willen worden door een deskundige buitenstaander.

Let dan goed op bij wie je terecht komt en hoe het contact voelt en blijf trouw aan jezelf als je merkt dat je fricties tegenkomt bij de betreffende persoon.
Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden....
Luister naar jezelf en ben trouw aan je gevoel. Vertrouw op de signalen die je Hoger Zelf je geeft en luister/handel daarnaar.

Door in de hierboven geschetste situatie bij mezelf te blijven is er spontaan een TRANSFORMATIE op gang gekomen die ik niet had willen missen!!
Een mooie illustratie van wat 'voor jeZelf kiezen' al niet teweeg kan brengen.
Dit wens ik jou ook toe.

Vertrouw op jeZelf en je eigen gevoel en laat je niet gek maken door je omgeving. Jij bent het zélf op wie je al die tijd hebt gewacht!

Mirjam

COMMENTS
Cathja 2017-01-23 13:44:35 Waarover ik las wil ik gaan werken. dank voor de wijsheid die u of je me toestuurde,waarin ik verder hoop.
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

17jan

INSPIRATIE, wat betekent dit voor jou? Door wie of wat word jij geïnspireerd in je leven en hoe ziet die inspiratie er uit?

Wonderlijk op welke manier en op welk moment inspiratie plotseling tot je kan komen.

Letterlijk betekent inspiratie: inblazing. En zó voelt het ook. Vanuit het niets, lijkt het, wordt me sinds begin januari ineens de ene ingeving na de andere "ingeblazen" en kan ik niet meer stoppen met blogs schrijven.
Na tijden niets geschreven te hebben, ik had geen inspiratie, dient het ene na het andere onderwerp zich aan als een soort 'diarree' in mijn hoofd en is de aandrang niet meer te stuiten, het móet eruit!

De aanleiding vind ik zelf wel bijzonder.

Door in een betalingsconflict voor deelname aan een zogenaamd "spirituele" workshop voor mezelf te kiezen, ben ik onverwacht zó in mijn Kracht en in de Flow terecht gekomen, dat ik gewoon niet meer kán stoppen met schrijven en het een na het ander aan inspiratie uit mijn pen vloeit, zonder dat ik er überhaupt over nadenk, het ontstaat gewoon.
Ik heb al zoveel onderwerpen dat ik daar wekelijks wel een jaar mee kan vullen.
Een aantal concept teksten staat al in de wachtrij.

Wonderlijk vind ik zelf. Waar komt deze plotselinge stroom ineens vandaan?

Het heeft ALLES te maken met 'voor meZelf kiezen', met 'grenzen aangeven' én op meZelf en mijn EIGEN GEVOEL vertrouwen en daar ook naar handelen.
In plaats van meegaan met de "waarheid" van de ander die niet zuiver voelt en me daaraan aan te passen 'uit angst om iets te missen'.

Ik heb de betreffende workshop niet gevolgd maar het thema ervan 'Op jeZelf vertrouwen', is door de situatie vanzelf ontstaan en dát geeft een enórme boost, daar heb ik blijkbaar geen workshop of uiterlijke coach voor nodig. De juiste coach blijkt in mezelf te zitten en inspireert me in hoge mate!

2017 wordt het jaar van bij meZelf blijven én op meZelf vertrouwen en mijn eigen GEVOEL/VERLANGEN volgen.

Dat kan me wel eens honderden euro's voor begeleiding van buitenaf gaan schelen, waar ik weer heel veel andere dingen voor kan doen.
Het versterkt mijn Zelfvertrouwen in hoge mate en inspireert me dus tot schrijven. Leek die inspiratie "opgedroogd", het schrijversbloed kruipt waar het niet gaan kan en openbaart zich in ene weer helemaal.

Er is zóveel wat ik wel met jou als lezer wil delen. Zoveel thema's en ervaringen uit mijn leven waarvan ik denk dat die voor veel meer mensen herkenbaar zijn en dat ik door het delen daarvan iets te bieden heb, dat je je daar als lezer aan kunt spiegelen en je voordeel mee kunt doen.

Ik word zelf eveneens graag door ervaringen van anderen geïnspireerd en vind het fijn om te lezen hoe anderen met voor mij herkenbare zaken omgaan of zijn gegaan.
Ook al zijn we allemaal anders, we lijken in veel opzichten ook op elkaar en niets menselijks is ons vreemd, toch?

De illusie 'uniek' te zijn, heb ik al lang geleden opgegeven. Vanaf mijn 15de riep ik al dat ik 'anders dan anderen' wilde zijn' en géén huisje boompje beestje leven wilde, met een man, twee kinderen, koophuis, auto voor de deur en 3 weken per jaar met het hele gezin op vakantie. Dat idee vond ik dodelijk!

Zo is het in mijn leven dan ook niet gegaan maar of dat nu 'uniek' te noemen is?
Een dergelijk leven inspireerde me in ieder geval niet en ik ben andere dingen gaan doen die ik wél inspirerend vond, onder andere reizen.

Anno 2017 is het thema INSPIRATIE dus ineens heel actueel en wordt me zomaar in de schoot geworpen. In ieder geval als het gaat om interessante onderwerpen om blogs over te schrijven.

Ook op andere gebieden wil ik graag meer geïnspireerd worden, maar je kunt het niet afdwingen heb ik gemerkt.
Je kunt er wel naar op zoek gaan en je er voor openstellen. Maar ook dát had ik niet gedaan, althans niet bewust, en ineens is die schrijfinspiratie daar zonder er op uit te zijn. Het overviel me 'out of the blue' van de ene op de andere dag.

Maar wellicht dat het zaadje hiertoe al wel eerder was geplant zonder dat ik het in de gaten had, dat zou heel goed kunnen.
Zoals ook diep verscholen in de donkere winteraarde prille zaadjes zich roeren die straks met een voorzichtig stengeltje boven de grond uitkomen om naar t Licht te groeien.
De stengeltjes gaan blaadjes vormen en een knop en wie weet wat voor mooie bloem daar dan uit gaat ontstaan, gevoed door zon en regen. 

Ik laat me graag verrassen en wacht met nieuwsgierige spanning af wat mijn plotselinge blog-schrijf-inspiratie voor vrucht/bloem voort zal gaan brengen in de komende maanden.

Ik ben er klaar voor!

Hoe zit het met jou en jouw inspiratie?
Waar word jij door gevoed?
Waar krijg jij energie door 'ingeblazen' ?


Mirjam

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

10jan

Ken je dat gevoel, dat je ergens een beslissing over neemt omdat iets wel of niet goed voelt en dat je achteraf gaat twijfelen of je wel de juiste keuze hebt gemaakt en je nu niet iets mist daardoor wat je niet had willen missen?!

Dit gevoel is een steeds terugkerende rode draad in mijn 58-jarig bestaan, wat ik vroeger altijd omschreef als 'mijn gemiste kans syndroom', want het was heel heftig én energie-vretend, zelfs obsessief kan ik wel zeggen. Mijn burnout in 2001 is er door ontstaan.

Náchten zwetend wakker gelegen over de beslissing aangaande een nieuwe matras die ik had gekocht en een en al paniek of het wel de goede was. Ruilen kon niet meer en ik had er een fiks bedrag voor uitgegeven.

Als mensen me vroegen wat voor werk ik deed waardoor ik burnout was geraakt, moest ik altijd zeggen dat ik op 't moment van mijn burnout niet werkte, maar dat persoonlijke patronen de oorzaak waren.
Men dacht eerder nog dat een burnout automatisch met werk en een te hoge werkdruk te maken had. Op dat moment wist ik zelf nog niet dat ik ook hooggevoelig was en dat het dáár ook mee samenhing, maar dit even terzijde.

Terug naar mijn matras.
Ik ben hulp gaan zoeken want ik had zelf ook wel door dat hier iets anders aan ten grondslag moest liggen. Het was te belachelijk voor woorden vond ik, om een burnout te krijgen naar aanleiding van een zogenaamde miskoop van een triviaal onderwerp als een nieuwe matras!

Mijn 'gemiste kans syndroom' had altijd eenzelfde verloop: vooraf heel veel twijfel ten aanzien van de te nemen beslissing, maar achteraf nog véél meer twijfel en dat ging steevast gepaard met een enórm zelfverwijt en boos op mezelf zijn.
Het voelde steeds alsof de wereld verging en het een zaak van 'leven op dood' was of ik wel het juiste besloot.

In een regressie-sessie kwam ik erachter dat dit ook inderdaad het geval was en dat de angel van mijn 'gemiste kans paniek' in een vorig leven lag, waarbij ik een beslissing had genomen met vérstrekkende gevolgen en daarbij inderdaad het leven had gelaten.
Ik heb de beelden die ik in die sessie heel helder voor me zag daarna meteen geschilderd om ze tastbaar te maken en zowel het beeld als het bijbehorende gevoel staan nog op mijn netvlies gegrift alsof het gisteren was.

Het is sindsdien wel beter gegaan maar echt helemaal weg is de twijfel of ik wel de juiste beslissing neem nooit.

Nu heb ik in mijn leven ook wel beslissingen genomen die ik achteraf beter ánders had kunnen doen en waarbij ik voorál teveel naar anderen heb geluisterd (o.a. mijn vader) en heb gedaan wat ZIJ goed voor mij vonden in plaats van wat ik eigenlijk zelf echt had gewild.
Maar dat is niet uniek voor mij alleen, dat zullen veel meer mensen bij zichzelf ongetwijfeld herkennen neem ik aan?!
Wie neemt er nooit eens, onder invloed van de buitenwereld, een besluit wat je uit jezelf toch anders genomen zou hebben?

Mijn therapeute van destijds gaf aan dat ik moest kijken naar het gevoel dat ik had op het momént dat ik mijn beslissing nam.
En niet achteraf gaan twijfelen omdat het resultaat anders uitpakte dan ik had verwacht of gehoopt.
En eveneens, en dat vond ik wel een eye-opener, dat je op een gemaakte beslissing ook weer terug kunt komen en je een ándere keuze kunt maken.
Dat had ik zelf nog niet bedacht.

Er is in de loop der tijd wel het nodige veranderd wat ik vooral merk aan mijn koopgedrag. Ik heb het niet meer nodig om van alles twee (!) te kopen omdat ik niet kan kiezen en dan achteraf paniek voel omdat ik het andere heb gemist, vanuit mijn 'kiezen = verliezen' gevoel. 

Ik hoef ook niet meer dágen lang alle winkels af te struinen en alles met elkaar te vergelijken en weer en weer, voordat ik een keuze maak. Het malen na afloop is ook zo goed als verdwenen.
Maar dan heb ik het over aankopen en niet over andersoortige, meer emotionele keuzes en beslissingen waar méér van afhangt.

Ik ben er inmiddels achter waar mijn keuze dilemma nog meer mee te maken heeft: ook met een oud loyaliteitsgevoel uit mijn kindertijd naar beide ouders met wie ik een moeizaam contact had tijdens mijn kinderjaren, vooral met mijn moeder.
Je kunt als kind niet kiezen voor één van beide ouders, want je hebt de zorg en aandacht van allebei (!) nodig. Als je kiest voor de een 'verlies' je de ander en vice versa. Dus hield kiezen in mijn beleving altijd een verlies-situatie in.

Inmiddels is het 2017 en staan de zaken er gelukkig danig anders voor.

Mede omdat ik veel méér contact heb met mijn gevoel én met mijn intuïtie vanwege mijn 'hooggevoeligheid'.
Hierdoor kan ik sneller keuzes maken en beslissingen nemen, zonder dat ik daar op terug hoef te komen of achteraf over ga piekeren 'of ik het wel goed heb gedaan'.
Dit wordt versterkt doordat later regelmatig blijkt hoe goed mijn besluit is geweest en dat mijn gevoel het wel degelijk bij het rechte eind had, zelfs als anderen een andere opvatting hebben!

Het blijft wel een zwakke plek, want juist dán ga ik gemakkelijk weer aan mijn eigen gevoel twijfelen en ben ik geneigd om mee te gaan met de ander en diens gevoel meer op waarde te schatten dan dat van mezelf. Het proces is nooit "klaar"....
Vooral als het om zogeheten 'gevoelszaken' gaat. Dan vind ik het een hele uitdaging om bij mezelf te blijven en te onderscheiden wát een juist en aanvoelend 'gevoel' is en wát een emotie, wat er van mezelf is en wat van de ander.

Ik word er gelukkig steeds beter in om bij mezelf te blijven én op mezelf en mijn eigen gevoel te vertrouwen. Ook al betekent dit in sommige gevallen dat ik afscheid moet nemen van mensen of situaties die me aan t hart gaan of gingen. Dan is er inderdaad sprake van een verlies.

Máár, heb ik intussen ervaren: liever iets verliezen wat niet (meer) bij mij past of wat ik als onzuiver ervaar, dan mezelf verliezen en me tegen wil en dank aanpassen omdat ik dénk iets van de ander nodig te hebben wat ik zelf niet heb en zou missen.
Ik ben er intussen óók achter dat zich altijd weer nieuwe mogelijkheden aandienen en er mensen en situaties op je pad komen die béter voor je zijn en béter voelen dan hetgeen je vaarwel hebt gezegd. 

Het citaat 'als God een deur sluit, opent hij elders weer een raam'  heeft zich al vaker bewezen.
Ik wijt dat overigens niet aan een 'God' die de touwtjes van mijn leven in handen heeft, maar ik ervaar het wel degelijk als Kosmische Leiding en dat 'niets voor niets gebeurt'.

Door deze ervaring maar vaak genoeg op te doen, wordt het vertrouwen in mijn Intuïtie en Zelfgevoel versterkt: dat ik kan varen op mijn eigen kompas en niet afhankelijk (meer) hoef te zijn van de mening of uitspraken van anderen.

Ik kan je zeggen: dit is een BEVRIJDING !!
Die wens ik jou ook toe: Geloof niet alles wat een ander zegt, durf te vertrouwen op je eigen gevoel !


Mirjam

 

 

 

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

03jan

Het oude jaar 2016 is voorbij en het nieuwe jaar 2017 is van start. Misschien heb je goede voornemens gemaakt, of net als ik dit nieuwe jaar een motto of intentie mee gegeven?

Het jaar 2017 is vandaag net 3 dagen oud. Ik vind het voor mezelf altijd fijn om het nieuwe jaar een speciaal thema mee te geven, wat dan mijn focus is voor de komende 365 dagen.
Deze keer heb ik daartoe een tarot jaarlegging gedaan voor het jaar 2017 en daaruit kwam als Jaarthema OVERGAVE naar voren!

Heel bijzonder, en tegelijkertijd ook weer niet, dat ik eind december spontaan een collage heb gemaakt met ..... ja, je raadt het al 'Overgave' als thema in het middelpunt. Omgeven met citaten als:

- Loslaten is een vorm van Overgave

- Overgave: loslaten en opnieuw beginnen

- Overgave: volg het niet-weten en laat je leiden door je Hart

- De salto van Overgave: loslaten in het vertrouwen dat je wordt opgevangen, met een bijpassend plaatje van iemand die een salto maakt en inderdaad wordt opgevangen.
 


Veel citaten dus die met 'loslaten' te maken hebben.
We hebben net het jaar 2016 losgelaten, met alle lessen, leuke en ook minder leuke ervaringen die daarbij hoorden.
In aanvang naar het nieuwe jaar ontstond daarbij dus tegen het einde van het vorige jaar de Overgave collage en dan nu de Overgave tarot Jaarkaart

Toeval bestaat niet!

OVERGAVE

Het heeft vaak de klank van zo'n spiri cliché kreet, net als 'loslaten' overigens.
In de Happinez las ik ooit in een artikel dat "hoe meer je je met loslaten inlaat, des te meer je juist aan het vasthouden bent", een doordenkertje....
Ik kan dit soort termen soms ook gewoon níet meer hóren qua "spiritueel elite jargon" ! En wie bepaalt eigenlijk of je iets los moet laten of niet?!


Mijn OVERGAVE collage


Ik kijk liever naar de natuur om te zien hoe het daar aan toe gaat met betrekking tot deze beide thema's en dan zie ik dat de natuur zich als vanzelf en moeiteloos overgeeft aan haar eigen ritme van loslaten, groei, bloei en verval/weer loslaten.
Het is een natuurlijke cyclus waarin 'loslaten' helemaal niet zo moeilijk of bijzonder is, maar gewoon haar eigen ritme volgt zónder daar speciaal iets voor te hoeven DOEN: loslaten gebeurt gewoon, net zoals de natuur zich daar ook "gewoon" aan overgeeft.

Waarom is het voor ons mensen dan steeds zo'n 'hot item' en psychologiseren we deze natuurlijke ritmes steeds met onze eigen lading achter deze terminologie? Voer voor psychologen....

Onderzoek bij jezelf maar eens wat deze termen 'Overgave' en 'Loslaten' met je doen en ben daarbij eerlijk naar jezelf, wat ontdek je?
Wat betekent loslaten voor jou en wat heb je zelf met Overgave?


Ik ben blij met dit jaarthema van Overgave. Het helpt me om dit als focus bij me te houden als het leven met al haar verwikkelingen en uitdagingen zich weer aandient en ik de neiging voel me te verzetten tegen dat wat is en 'het' naar eigen hand te willen zetten.
Eén blik op Overgave en ik kan mezelf voorhouden dat ik - net als de natuur - alleen maar moeiteloos met de stroom mee hoef te gaan en ik dan als vanzelf loslaat wat niet bij me past.
En laat ik nou toch vandaag, op de 3de dag van dit net geboren jaar, die ervaring spontaan op mijn pad krijgen! Wederom een bevestiging dat 'toeval niet bestaat'.

Bij een jaarlegging (leuke tip om te doen, het kan deze hele maand nog!)  trek je niet alleen je Jaarkaart maar kies je blind voor iedere aparte maand een tarotkaart.
De 12 verschillende thema's staan ieder voor de energie die voor jóu bij deze maand hoort. De betreffende kaart kun je zien als leidraad voor die maand, wat je een steuntje in je rug kan geven als je even je rode draad kwijt bent. En dat werkt, heb ik vandaag ervaren!

Mijn thema voor januari blijkt twijfel te zijn.
Hoewel herkenbaar, was ik hier in eerste instantie niet zo blij mee. Maar de vragen en tips die bij het twijfelthema horen, hebben mij een belangrijke stap verder gebracht op deze dag 3 van dit nieuwe jaarpad.

Een van de belangrijkste adviezen is je eigen twijfel te bevragen en te luisteren naar de antwoorden die je jezelf hierop teruggeeft. Zonder een lang en gedetailleerd verhaal op te hangen, komt mijn belangrijke inzicht van vandaag erop neer dat ik als vanzelf loslaat wat niet bij me past, als ik mijn eigen gevoelens serieus neem en me overgeef aan de boodschap hiervan!

Tot mijn eigen grote verrassing hoefde ik geen énkele moeite te doen om me over te geven en los te laten: ik luisterde naar mijn gevoel, bevroeg mezelf op mijn twijfels ten aanzien van wat ik voelde en kwam heel simpeltjes tot de hele makkelijke conclusie dat de twijfel eigenlijk "alleen maar" een oud angstpatroon is waar ik niet meer in mee hoef te gaan.

EEN GIGA OVERWINNING OP MEZELF !!

Concreet betekent dit dat ik vanuit volle overtuiging een streep heb gezet onder een contact wat voor mij heel onzuiver voelt, dat ik het angst stemmetje weersta dat zegt 'dat ik nu iets belangrijks mis' .

In plaats daarvan VOEL ik aan den lijve, hoe deze beslissing om trouw te zijn aan mezelf en me over te geven aan mijn eigen gevoel, me enorm IN MIJN KRACHT zet, waardoor ik zonder moeite loslaat wat niet langer meer goed voelt en daar dan ook niet meer over hoef te twijfelen in mijn hoofd.

Geen twijfels aan mezelf  en geen twijfels aan wat ik voel.......
Ik geef me over en laat los, wát een RUIMTE! Dát wens ik jou ook  van harte toe voor 2017!
 

HAPPY NEW YEAR !!!

 

Mirjam

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Tags

SPIEGELING School voor Intuïtieve Natuurcoaching 06-42 36 51 44 info AT spiegeling DOT net KvK 30215230