Spiegeling School voor Intuïtieve Natuurcoaching

Weblog

27jun

Donker en Licht

Op 21 juni begint bij ons officieel de zomerperiode. Het is dan de langste dag en de kortste nacht van het jaar. Vanaf nu worden de dagen langzaamaan korter en de nachten langer.
Mijn vader zei steevast ieder jaar op 21 juni met een zucht 'nu gaan we weer naar de winter', waarop ik steevast als antwoord gaf 'Pa, het moet nog zómer worden!'. Dat hielp niet echt, blijkbaar had hij minder zin in de winter. Maar als het 21 december werd, zei hij nooit 'oh fijn, nu gaan we weer naar de zomer'.

De reaktie van mijn vader is illustratief voor hoe de meesten van ons tegen Donker en Licht aankijken. We verlangen allemaal naar het Licht en zijn daarnaar op zoek, we hebben niet zoveel met het donker. Wij mensen willen het liefste alleen de zonzijde beleven en staan niet te trappelen om ook de donkere kanten van het leven mee te maken. Het leven op Aarde is echter duaal: zonder licht geen donker en zonder donker ook geen licht. Je hebt zelfs de duisternis nódig om het Licht te kunnen zien! 

Het is niet voor niets dat de Kelten maar twee seizoenen kenden: een lichte en een donkere tijd. Bij hen begon de zomer begin mei met het vruchbaarheidsfeest Beltane en was het op 21 juni daarom MIDzomer. Midzomer is het Hoogtepunt van het jaar, maar tevens een keerpunt: de Zon staat op haar hoogst en gaat vanaf nu langzaamaan zakken, we gaan inderdaad het donker weer tegemoet.

Midwinter en Midzomer kun je vergelijken met het yin-en-yang symbool, waarin de donkere helft een lichtpunt bevat en de licht helft een donkere punt. Yin staat voor het vrouwelijk passieve en yang voor het mannelijk aktieve, beide heb je nodig voor een juiste balans zoals je ook het donker en het licht beide nodig hebt.

Er zijn tal van uitdrukkingen die met deze beide polen en de terugkerende eb en vloed beweging tussen donker en licht te maken hebben:

"Na de piek, de val"

"De duisternis verdwijnt niet door haar te bestrijden, maar door er Licht in te brengen".

"Al is het Licht nog zo snel, de duisternis achterhaalt haar wel"

"Aan het eind van de tunnel gloort het Licht"

Loesje heeft een slogan die luidt "Het was zó donker, dat ik overal lichtpuntjes zag"

"Na regen komt zonneschijn" en dergelijke uitdrukkingen meer.

Uit alle uitspraken blijkt dat donker en licht elkaar voortdurend afwisselen. Het is als een dans waarin ze beiden om elkaar heen draaien; de ene keer "wint" de een en de andere keer de ander.

Deze eb en vloed beweging herken je vast ook wel in je eigen leven. Na een diep dal klauter je toch weer omhoog, maar ook na een topfase of piekmoment wordt het automatisch weer een keer anders. Niets in de natuur blijft zoals het is; na elke winter volgt weer een lente en na iedere zomer komt er een herfst. Deze terugkerende cyclische verandering is heel natuurlijk en hoort bij het leven.  

Het wordt pas een probleem als wij het als een probleem ervaren en ons tegen het donker verzetten.
Veel mensen hebben een ambivalent gevoel tegenover de winter en hebben méér met de zomer, de zon, de extatische uitbundigheid van de natuur. In de zomer is het leven naar buiten gericht, terwijl we ons in de winter - letterlijk en figuurlijk - naar binnen keren.

Ik had vroeger ook een hekel aan de winter die altijd veel langer leek te duren dan de zomer, maar ik ben de winter steeds meer gaan waarderen: gezellig binnen zitten met de gordijnen dicht en de kaarsjes aan en genieten van het co-coonen, net als dieren in hun winterslaap.

Je hoort regelmatig over winterdepressies en dipgevoelens bij het vallen van de blaadjes, maar zelf heb ik jarenlang last gehad van een 'voorjaars depressie', met name wanneer eind maart de zomertijd inging. 
Na het veilige en omhullende donker van de winterperiode, kon mijn systeem de overgang naar de plotselinge grote hoeveelheid licht niet in één keer aan. Ik had zeker een maand nodig om eraan te wennen en mijn ritme weer te vinden. De overgang van het naar binnen gerichte en "niet zoveel moeten" naar het naar buiten gerichte en weer volop aktiviteit, ervaarde ik op dat moment als te groot.

Sinds ik met natuurcoaching bezig ben heb ik niet echt meer een voorkeur. Ik houd nu eigenlijk wel van alle seizoenen en ben blij met de spiegelende energie van de lente, de zomer, de herfst en de winter. Alle seizoenen zijn even belangrijk en hebben hun eigen dynamiek en als je leeft volgens het ritme van de seizoenen (boek Jaap Voigt 'leven en werken met de seizoenen') kun je daar je voordeel mee doen.

In mijn periode als tuinvrijwilliger op Stoutenburg heb ik veel meer feeling met de cyclus van de seizoenen gekregen en ben ik het donker van de winter ook steeds meer gaan waarderen. Ik heb met eigen ogen gezien 'dat in het Donker het Licht wordt geboren!'

Ik zal nooit mijn reaktie vergeten toen ik na de winterperiode het stro van de bedden haalde en boven de grond beginnende rabarbersteeltjes ontwaarde. Ik moest er zó van huilen: ik zat net in mijn burnout periode en de natuur liet mij zien dat uit het donker nieuw leven ontstaat en dat ontroerde mij enorm én gaf mij hoop dat er uit mijn burnout iets goeds geboren kon worden. Niet wetende op dat moment dat uit deze 'crisis' mijn natuurcoachings praktijk Spiegeling zou ontstaan.

En ook in latere levensfases heb ik steeds weer opnieuw ervaren dat inderdaad uit het donker het licht wordt geboren en je de duisternis daarvoor zelfs nódig hebt.
Zoals een zaadje ook alléén maar kan ontkiemen in de donkere aarde en de conceptie van een nieuw leven plaatsvindt in het donker van de baarmoeder. 
Eigenlijk zouden we het donker in ons leven juist moeten verwelkomen want iedere crisis brengt altijd weer een nieuwe kans. Dat merk ik niet alleen in mijn eigen leven, maar dat zie en ervaar ik ook keer op keer bij anderen om me heen. Crisis en kans zijn twee kanten van dezelfde medaille, zoals donker en licht, dag en nacht dat ook zijn.

Zoals ik ook in mijn vorige blog over je Levensmissie schreef: het zijn júist de crisissen die je doen groeien en je de weg wijzen op je pad en die je tot Bewustzijn brengen. Dat zijn de 'inwijdings'lessen die ervoor zorgen dat je gaat doen wat bij je past en waarvoor je hier bent gekomen. De uitdrukking 'door vallen en opstaan wordt men wijs' bestaat ook niet voor niets. Ik zou daarom ook geen 18 meer willen zijn....

Dus zou ik willen afsluiten met: Verwelkom het duister, want het brengt Licht voort.
Ben dankbaar voor het Licht want het geeft je Kracht om het duister tegemoet te treden.
​Zonder Licht geen Donker en zonder Donker geen Licht.

​Geniet van de komende zomerperiode en verheug je op de naderende winter!

​Mirjam

COMMENTS
Plaats hier je reactie!

Dit veld graag vullen!
Email adres is verplicht!

Tags

SPIEGELING School voor Intuïtieve Natuurcoaching 06-42 36 51 44 info AT spiegeling DOT net KvK 30215230